ressamlar
facebook
twitter
pinterest
google plus
google plus
google plus

Ünlü Ressamlar

Perspektifçilik

Perspektifçilik, mekanı tuval ya da kağıt gibi iki boyutlu bir yüzey üzerinde üçboyutluluk yanılması yaratarak göstermek için kullanılan çeşitli teknikleri kapsar. Perspektif, 15.yüzyılın ortalarında erken Rönesans’ta kuralları ve kuramlarıyla bir bütün olarak gelişti; ancak 15.yüzyılın sonunda Yüksek Rönesans’ta en yetkin sanatçılar, başta Leonardo da Vinci, hala perspektifin sınırlarını ve belirsiz kalan yanlarını araştırmayı sürdürüyorlardı.

Giotto resimlerinde mekan yanılsamasını yaratan ilk sanatçılardan biridir.Binalar öyle bir açıdan betimlenir ki, duvarlar izleyiciden uzaklaştıkça resmin “içindeki” hayali bir uzayda eğiliyormuş gibi görünürler. Giotto, benzer derinlik efektleri yaratmak için çeşitli teknikler kullanmıştır. Özellikle kuzey Avrupalı öteki sanatçılar derinliği, uzaktaki nesneleri daha küçük resmederek vermişlerdir. Perspektifteki asıl büyük yenilik Brunelleschi’nin matematiksel olarak kurulmuş perspektif deneyleri ve Alberti’nin “Resim Üzerine”De Pictura (1435 ve 36) adlı yapıtıyla gelmiştir. Her iki sanatçı da çizgisel perspektifin kuralllarını oluşturmuşlardır. Bunun için matematiksel, bilimsel, geometrik, optik perspektif ve Rönesans perspektifi gibi terimler kullanılmışsa da en yaygın kullanım çizgisel perspektiftir.

Teknik,resimde iki önemli etki yaratan ufuktaki “tek bir kaçış noktası” nı benimser. Öncelikle, resimdeki ufka doğru uzaklaşan bütün hayali ya da gerçek çizgiler tek bir kaçış noktasında yakınsarlar. İkincisi, resimde yer alan her şeyin ölçeği bu tek kaçış noktası ile ilişkili olarak çalışmak zorundadır.

Leonardo da Vinci, kendi bulduğu adla “hava perspektifi” yoluyla resimde inandırıcılığı elde eden ilk sanatçıdır. Dünyayı algılamamızda uzaktaki nesneler atmosferin yarattığı etkiyle daha soluk ve mavimsi görünürler.

Başlıca Yapıtlar:

Meryem’e Müjde, 1474, LEONARDO DA VINCI

Leonardo, Meryem’e Müjde’de çizgisel perspektifi dramatik ve inandırıcı bir biçimde kullanmıştır. Resimdeki her şey ufuktaki tek bir kaçış noktasına doğru uzanmaktadır. Bu, melek ve Meryem’in, çevrelerinde kesintisiz bir biçimde uzanan aynı, birleşik bir uzayı paylaştıkları izlenimini verir.

San Romano Savaşı’ndan y.1456, PAOLO UCELLO

Savaş alanının sağında ve solunda yerde uzanan mızrakların açıları, Ucello’nun uzamsal bir derinlik izlenimi yaratmaya yardımcı olacak perspektif anlayışına sahip olduğunu göstermektedir. Ancak arka plandaki figürlerin ölçekten biraz sapmış olduğu ve resmin ön plandaki harekete, uzamsal derinliği feda etme pahasına odakladığına bakılırsa, perspektifin henüz gereken birleştirici yetkinliğe ulaşmadığı söylenebilir.

Kaynak:
http://oldmag.net/2015/08/26/sanati-anlamak-perspektifcilik/
Yem Yayın, …izmler Sanatı Anlamak, Stephen Little

Meryem’e-Mujde,-1474,-LEONARDO-DA-VINCI

Meryem’e Müjde, 1474, LEONARDO DA VINCI